Gangland #4 - Lloyd/ Lansdale/ Klaw/ Salmons/ Bruning/ Chiarello

The Big Snooze, autorska historia Davida Lloyda otwierająca czwarty zeszyt antologii gangsterskich opowieści, to czysta znakomitość! Zaraz po niej, dla równowagi, redaktorzy zamieścili historyjkę zdecydowanie beznadzieją, a zbiorek zakończyli kawałkiem z niewykorzystanym potencjałem. Czyli jakościowa średnia vertigowskich szorciaków utrzymana.

David Lloyd w gangsterski klimat wbił się bardzo oryginalnie. Narratorem i głównym bohaterem  swojej historii uczynił kundla imieniem Dino, który niegdyś tresowany przez bandziorów trafia pod opiekę policjanta i przechodzi re-tresurę, stając się istotnym elementem w walce z przestępczością. Do czasu... 

Osiem plansz komiksu Lloyda to: znakomicie napisany główny bohater, surowe i realistyczne rysunki, tragiczna i mocna historia oraz niepisana prośba autora, by zwracać uwagę na detal. Mistrzostwo krótkiej formy.

Dalej już nie dzieje się dobrze. Inicjacja, napisana przez dwóch scenarzystów - Joe R. Lansdale'a i Ricka Klawa - a narysowana przez Tony'ego Salmonsa to miałka przypowiastka o tym, że wejściu w szeregi osiedlowego gangu może przeszkodzić dziewczyna, a Electric China Death to dobrze rokująca, ale finalnie strasznie rozczarowująca historia o dwóch gangsterach, którzy składają wizytę właścicielowi chińskiej restauracji w celach zaiste gangsterskich... 

Pies Lloyda uratował honor czwartego zeszytu. Dla tych ośmiu stron - warto! Pozostałe są kiepskim dodatkiem.

(Dominik Szcześniak)

"Gangland" #4. Scenariusz: David Lloyd, Joe E. Lansdale i Rick Klaw, Richard Bruning. Rysunki: David Lloyd, Tony Salmons, Mike Chiarello. Wydawca: DC Vertigo, wrzesień 1998

Gangland #3

Na okładce Glenn Fabry w okresie najlepszej formy, a w środku m.in. Ed Brubaker, Kilian Plunkett i Danijel Zezejl w czterech historiach o gangsterach. Mistrzowie krótkiej formy czy zmarnowany potencjał?

To, co najlepsze w trzecim zeszycie z cyklu Gangland, znalazło się na samym jego początku. Napisana przez Darko Macana historia (Gang Buff) o pewnym znudzonym codzienną  monotonią dentyście, który wskutek przypadku rzuca się w wir gangsterskiego stylu życia napisana jest bardzo solidnie, posiada zabawne wprowadzenie i wyprowadzenie i jest zwartą historią ze świetnie nakreślonymi postaciami. Ponadto, narysowana jest przez Kiliana Plunketta w tak ekspresyjny sposób, że z łatwością można przypisać większość kresek postawionych w tym komiksie Duncanowi Fegredo.

Ta bardzo życzliwa dla zmysłów opowieść zyskuje przeciwwagę w kolejnej krótkiej formie, jaką jest Original Gangster Tayyara Ozkana. Sięgający w gangsterskich odwołaniach okresu prehistorii szorciak pozwala bardzo przychylnie spojrzeć na krótkie komiksy publikowane w tym samym czasie (sierpień 1998) w polskich fanzinach. 

I nawet Small time, opowiadający o drobnych dziecięcych przestępstwach, napisany przez Eda Brubakera i narysowany przez Erica Shanowera nie robi dziś większego wrażenia. Wielbiciele klasyki mogą zwrócić uwagę na spokojne kadrowanie i kompozycję plansz. Fani późniejszego pisarstwa Brubakera mówią zapewne o tym szorcie, że to "taka tam wprawka" ich mistrza.

Mocnym punktem kolejnej historii (Worldwide gangster robots) i całego zeszytu są rysunki Danijela Zezejla, miksujące Richarda Corbena z Johnem Paulem Leonem. Widać, że jego wcześniejsza kreska bywała bardzo efektowna. A scenariusz? Teorie spiskowe, faceci w czerni, narracja z offu i pointa nie warta zachodu.

Niby Vertigo, niby świetni twórcy, niby radzący sobie w dłuższych metrażach, a jednak ciężko wśród nich o mistrzów krótkiej formy. Trzeci Gangland to strzał w próżnię.

(Dominik Szcześniak)

"Gangland" #3. Scenariusz: Darko Macan, Tayyar Ozkan, Ed Brubaker, Scott Cunningham. Rysunki: Kilian Plunkett, Tayyar Ozkan, Eric Shanower, Danijel Zezejl. Kolor: Daniel Vozzo, Matt Hollingsworth, Alex Morrissey, Grant Goleash. Wydawca: DC Vertigo, sierpień 1998